خوشه

تو نمی دانی غریو یک عظمت
وقتی که در شکنجه ی یک شکست نمی نالد
چه کوهی ست
تو نمی دانی مردن
وقتی که انسان مرگ را شکست داده است
چه زنده گی ست!
شاملو
  دارم مراسم تشییع پیکر مرحوم ناصری حجازی را می بینم. با خودم می گویم بی شک او پهلوانی مردمی بوده که چنین با رفتنش مردم را داغدار خویش نموده است درست مثل تختی .اما ناگهان فکری به سرعت برق از ذهنم می گذرد مگر این بزرگان در دوره ای پرورش نیافته اند که فساد و فحشا بر جامعه مسلط بود به قولی سینما ها و تلویزیون همه برنامه های ان چنانی داشته اند و بر سر هر معبری خانه فسادی بود و شراب خانه ای.راستی چرا بیشتر پهلوانان نامی  که این چنین فراگیر در دل و جان مردم جای دارند مربوط به همان گذشته های تاریکند و اکنون که دیگر از آن بی بندو باری های گذشته نشانی نیست و جامعه ظاهری پاک و بی آلایش دارد از پهلوانی کمتر اثری می بینیم.